با اين همه بايد گفت معيار حساب كار ، فرجامش مىباشد . با كمال تأسف هواى رياست مجال نداد كه به يارى دختر پيامبر ، صديقهء طاهره عليها السلام برخيزند . به جاست كه خاتمهء اين گفتار غم‌بار را با سخنان شهيد آية الله سيد محمد باقر صدر - رضوان اللّه تعالى عليه - پايان دهيم : انصار در سبك شمردن و كم ارج ساختن نصوص نبوى در خلافت بلافصل مولاى متقيان بر همه مسلمانان سبقت گرفتند . وقاحت و بىشرمى ، كار آنان را به جايى رساند كه دست به تشكيل شورايى در سقيفهء بنىساعده زدند ؛ تا در آن جا به يكى از انصار دست بيعت بدهند و براى مولاى متقيان عليه السلام در به دست آوردن حق مشروع و وظيفهء الهى و آوردن شهود هيچ راهى و سپاهى باقى نگذاردند ؛ زيرا اگر با بيعتِ سابق ، شاهدان على عليه السلام را تصديق مىنمودند ، اتهامِ تناقض‌گويى را در يك روز ، بر خود حتمى و مسجل مىكردند و هرگز آنان زير بار چنين كارى نمىرفتند . هر چند در آن مجلس شورا ( سقيفهء بنىساعده ) اوس با ابوبكر بيعت كردند و گروه ديگر مىگفتند : ما به جز خلافت على عليه السلام به چيز ديگرى تن نمىدهيم . خودِ اين برخورد سبب تفرقه و اختلاف افكنى بود . اما با اين همه به تناقض گويى اوّل نمىرسد ؛ زيرا مجلس مشورت يعنى اين كه كار خلافت بايد با انتخاب انجام شود و اين كه نصى در اين زمينه نيست . « 1 »

--> ( 1 ) . فدك ، ص 83 . .